یک پلک زدن غافل از آن ماه نباشیم                            شاید که نگاهی کند آگاه نباشیم

 

همیشه از به یادآوردن اینکه ا مت  پیامبر و ائمه هدی ، چه آزارو اذیت هایی  با اونها کردند و اینکه مردم زمان امام عصر (عج) چه جور بودند که از داشتن اون عزیز محروم شدند وامام به پرده غیبت  رفت قلب  آدمی را به درد می آورد.

 ما چی ؟  خودمون الان داریم با امام عزیزمون چه کار میکنیم ؟ چه اذیت ها وآزار هایی که با گناهان با بد حجابی ها ،بی عدالتی ها ، ظلم ها وخیلی کارهای زشت  دیگه  که مرتکب میشویم و نیز با ندانم کاریهامون و آماده نشدنمون برای ظهور آن حضرت جلوی ظهور اون رو میگیریم .

 امام زمان فرموده اند (( اگرشیعیان ما یکپارچه و یکدل ما را بخواهند هرگز سعادت دیدار ما از آنان به تأخیر نمی افتد)) . و ما چه کار می کنیم؟ وقتی می ری دعای ندبه به جز چند تا آدم مسن و جوان کسی نیست که ندای اَیْنَ بَقیَّهُ اللهِ الَّتی لا تَخْلُوا مِنَ الْعِترَه الهادِیَه  رو زمزمه کنه وآدم اونجا یادش می افته که هَلْ مِنْ مُعینٍ فَا ُطیلَ مَعَهُ الْعَویلَ وَالبُکاء آیا کسی هست  مرا یاری کند تا بسی ناله فراق وفریاد و فغان طولانی از دل برکشم؟ هَل ْقَذیَتْ عَیْنٌ فَساعَدَتها عَینْی عَلَی القَذی آیا چشمی میگرید تا چشم من هم با او مساعدت کندو زار زار بگرید؟ هَلْ اِلَیْکَ یَابْنَ اَحْمَدَ سَبیلٌ فَتُلْقی ای پسر پیغمبر آیا به سوی تو راه ملاقاتی هست؟                                

                                             یا صاحب الزمان روحی فداک